Berichten

Vamos!

Afbeelding
Gisteren weer een heerlijk avondje theater gehad met Harry. In het vertrouwde Isala Theater in het bruisende Capelle aan den IJssel. We bezochten de musical "Vamos!", waarin Cystine Carreon, Lenette van Dongen en Carolina Dijkhuizen respectievelijk Linda, Hadewych en Puk spelen wiens paden elkaar kruisen en afreizen naar Spanje met als doel er een Bed and Breakfast te beginnen. Het gaat natuurlijk niet zonder slag of stoot, ze komen een bonte stoet aan dorpsbewoners tegen en het opknappen van de bouwval die is aangeschaft heeft ook heel wat voeten in de aarde.

Er wordt veel gezongen en gedanst en er zit hilarisch leuke humor in met veel woordgrappen, maar juist de mooie en gevoelige momenten raakten me. De rode draad door het stuk heen is de overleden man van Linda die ze in een urn meedraagt en van wie ze zo moeilijk afscheid kan nemen en de stem van zijn voicemail haar het idee geeft dat ie er nog een beetje is. Alle drie de dames hebben zo hun eigen redenen om het oude ac…

Uit de kast

Afbeelding
Deze column zal ik vandaag voorlezen in het programma 'Uit De Kast' van radio Capelle, dit is ook de link waar de uitzending later op terug is te luisteren. Ook zal de column gepubliceerd worden op de website van 'Roze Golf' van RTV Oost
Geen enkele jongen is ooit een gesprek gestart met zijn ouders die begon met deze zin: “Mam, pap ik moet jullie wat vertellen, ik val op meisjes”. Daar gingen die ouders ook al van uit, want heteroseksualiteit is de norm. Mannetje, vrouwtje, huisje, boompje, beestje, kindje, deze jaren 50 opsomming is nog steeds wat als gewoon of zelfs als normaal wordt beschouwd in en door de maatschappij. Zolang je je daar aan houdt, hoef je jezelf niet te verantwoorden, je voldoet immers aan het verwachtingspatroon. Anders is het wanneer je dat niet ambieert. Ik weet bijvoorbeeld van vriendinnen die in hun vruchtbare jaren zonder omhaal werden gevraagd wanneer er kinderen kwamen. Ze hadden een man waarmee ze gelukkig waren dan was volgens de vragen…

Wereld Prematurendag

Afbeelding
Vandaag is het een beetje mijn dag, 17 november is namelijk wereld prematurendag. Ik wist niet dat er zo'n dag was, en ik kon niet achterhalen wanneer die dag voor het eerst in het leven is geroepen. Ik ben namelijk een prematuur (te vroeg) geboren kind. Ik was ruim een maand te vroeg en woog maar 4 pond, ik moest dus voor een week of vijf de couveuse in. In mijn 'jubeljaarblogjes' van 2015 heb ik hieraan natuurlijk al een blogje gewijd, waarin ik beschrijf hoe de dag, of liever gezegd nacht, van mijn geboorte en de tijd erna is verlopen voor mij en mijn ouders.

De reden voor een Wereld Prematurendag is om de bekendheid rondom vroeggeboorte te vergroten en ouders een hart onder de riem te steken. Één op de tien baby’s wordt te vroeg geboren. Dat zijn jaarlijks meer dan 15.000 te vroeg geboren baby’s in Nederland. Deze baby’s liggen vaak weken- of maandenlang in het ziekenhuis en lopen een groot risico op hersenbloedingen, hart- en longproblemen en infecties. Ieder jaar over…

Omgaan met teleurstellingen

Afbeelding
Dinsdagochtend ging de wekkerradio af en ik viel meteen in een nieuwsgesprek, ik hoorde dat er in Italië iets gebeurd was wat zijn weerga niet kende, dat het hele land in shock was, de mensen die in gesprek waren spraken ook met eenzelfde toon die wordt aangeslagen als er ergens een vreselijke ramp is gebeurd. Ik was meteen klaarwakker. Wat kon er in hemelsnaam gebeurd zijn? Een aanslag? een natuurramp? Mijn hart ging sneller slaan en in mijn hoofd bedacht ik heel nare scenario's. Zou ik te laat in het gesprek gekomen zijn, of zou ik nog horen wat er had plaatsgevonden? 'Land in rouw' hoorde ik nog en toen bleek dat het ging om het feit dat Italië niet naar het WK voetbal gaat ergens volgend jaar. Dat was alles, niks ernstigs dus, ik kon nog even verder soezen.

Onder het ontbijt keek ik in het tv-gidsje (ja, die heb ik nog) wat er op tv zou komen 's avonds, en ik zag dat "Will & Grace" niet stond aangekondigd. Huh? Een paar weken geleden was de nieuwe ser…

Tegeltjeswijsheid 265

Afbeelding

Verbijsterend

Afbeelding
De laatste tijd komen er zoveel zaken in het nieuws waar ik min of meer met open mond van verbazing of ontzetting of beiden kennis van neem dat het me af en toen duizelt. Één zo'n bericht was begin deze maand waar in de nacht van 2 op 3 november was ingebroken bij de Voedselbank Krimpenerwaard in Schoonhoven. Dat je überhaupt al zo verdorven bent dat je inbreekt bij nota bene een voedselbank die draaiend op vrijwilligers de zwaksten in de samenleving helpt te ondersteunen is al ten hemel schreiend, maar daar bovenop; de inbrekers hebben niets meegenomen, ze hebben alleen alle pakketten die klaarstonden om opgehaald te worden door de 110 gezinnen uit de Krimpenerwaard vernield.

Dit is een blog waarin uitsluitend nette taal gebezigd wordt, maar ik zou zo gauw niet iets beschaafds kunnen zeggen wat ik van zo een daad vind. Ik houd het dus maar bij de totale verbijstering die ik voelde toen ik het vernam. Er was een ravage aangericht, de dozen waren op de grond gesmeten, het voedsel w…

Kaarsverlicht diner

Afbeelding
Gisteren eindelijk weer eens afgesproken met Remco en Pieter, doordat je elkaar tegenwoordig vaak 'ziet' en 'spreekt' op social media, moet je ervoor waken dat het elkaar ontmoeten in het echte leven er niet bij in gaat schieten. Want was is er leuker om gezellige in real life met elkaar te kletsen? Zeker als je zoals Remco en ik een gezamenlijke geschiedenis hebt die terug te voeren is naar de jaren 90 van de vorige eeuw. Op een bepaald moment móet je dan gewoon datums gaan appen voor een date. Het was deze keer bij hun thuis in het schilderachtige Rijswijk. Het is het derde huis van Remco, en in alle drie de huizen was en is de inrichting tot in het kleinste detail een lust voor het oog terwijl het er tegelijkertijd warm en gezellig is. Het is een gave die niet iedereen gegeven is. Door de warmte die het huis uitstraalt en natuurlijk die van Remco en Pieter zelf, voel je je er meteen welkom en thuis.

Ik kon van vriendin Letitia haar auto lenen, dat was fijn, want het…