Menéér Wanders

Nu de laatste weken de verhouding leraar/leerling nogal in het nieuws is, is de vraag opgerezen of de leerlingen de leraar maar niet meer bij de voornaam moesten noemen en hem/haar met U zouden moeten aanspreken.
Ik heb geen (schoolgaande) kinderen dus voor mij heeft de school stilgestaan, ik had nog steeds het idee dat het was als toen ik schoolgaand was, ergens in de vorige eeuw.
Uit de nieuwsberichten bleek dit echter niet het geval.

Vriend Harry is leraar en uit zijn verhalen begrijp ik dat hij werkt op een school waar niet de makkelijkste leerlingen zitten, maar hij is daar menéér Wanders en U en geen Harry en jij.
Ik vind dat ook niet meer dan normaal, er is nu eenmaal afstand tussen leraar en leerling.

Harry, pardon meneer Wanders, is daarom niet minder geliefd bij zijn leerlingen, hij biedt altijd een luisterend oor, geeft raad daar waar nodig en was ten tijde van de aanslag in het winkelcentrum van Alphen aan den Rijn, waar ook leerlingen en hun familie bij betrokken waren, het aanspreekpunt.

"U bent onze favo-leraar" zeggen sommige leerlingen in alle eerlijkheid tegen hem.
Zo nu en dan komen ze zelfs met iets aardigs aanzetten juist op momenten als het hem even niet mee zit, alsof ze dat aanvoelen.

Hieronder wat hij zoal meemaakt:

"Vrijdag komt ineens een leerling binnenschuiven in mijn lokaal.. hij is de grootste belhamel van de school, en zegt tegen me: 'Mees moet u eens kijken heb ik gemaakt" Ik zie van hem een houten autootje en ik reageer met wat mooi man, wat knap gedaan.. en dan komt het hij kijkt me aan en zegt voor u meneer,.... ik ben stil en geraakt.... het is zo mooi dat een leerling dat doet"

"Dinsdag loop ik door de gang op de talentmiddag voor de tweede klassen en ineens komt er een leerling aanlopen die me een chocolade letter geeft die hij zelf heeft gemaakt, een meisje geeft me een doosje met zelfgemaakte bonbons.... zomaar.. en ik straal het is inderdaad kadootjes week"

"Woensdag het lampje in mijn auto zint me totaal niet dus ik even naar de afdeling motorvoertuigen om te vragen of ze het even kunnen bekijken.... en ja hoor dat doen ze maar ze konden er ook niks mee. maar als troost gaan de gasten van het derde jaar mijn auto wassen en daarnaast alsof het nog niet genoeg is ook nog helemaal oppoetsen... ik heb nog nooit zo'n mooie glimmende auto gehad..."


Meneer Wanders geeft gewoon duidelijk grenzen aan en dat vinden de leerlingen, juist ook deze moeilijke categorie, zoals uit zijn ervaringen valt op te maken, erg fijn waarderen hem er om.

                               Schoolregelementen van weleer:


Reacties

  1. bloos... wat een eer en wat een mooi stukje
    dank je wel
    je bent een lieverd

    BeantwoordenVerwijderen
  2. HOERA!!!!!!!!!!!!!!!!!! voor meneer Wanders
    en ook voor zijn leerlingen
    eindelijk eens wat positiefs uit de school gemeenschap

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dankzij dit stukje heb ik weer een goed gevoel over 'de jeugd van tegenwoordig'. In de media krijg je alleen maar negatieve of opgeklopte verhalen te horen/lezen..

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Deze blogs zijn de afgelopen 30 dagen het meeste gelezen:

De reünie

Cultureel erfgoed

Kaarsverlicht diner

Hendrik Groen

In Memoriam: Gert Timmerman

Nieuwe familie