Op naar Wenen

In 1966 won Oostenrijk het songfestival met Udo Jürgens die het liefdesliedje "Merci Chèrie" ten gehore bracht, en nu 48 jaar later heeft Oostenrijk weer gewonnen met de van te voren veelbesproken Conchita Wurst die het James Bond achtige "Rise Like A Phoenix" zong. Achter het personage Conchita Wurst gaat Thomas Neuwirth schuil, die een eerdere poging om als zanger een carrière te beginnen zag stranden om in 2011 als een vrouwelijk personage met een baard te verschijnen. Het was dus geen gimmick voor het festival, maar de manier waarop Conchita al enkele jaren optreedt.

Omdat Thomas veel is gepest vanwege zijn vrouwelijke voorkomen en homoseksualiteit wil hij op deze manier aandacht vragen voor iedereen die gepest wordt vanwege een volgens de maatschappij niet acceptabel uiterlijk en levensstijl, en bij het Eurovisie Songfestival van dit jaar had hij als Conchita een groot podium om dit standpunt juist met dit lied duidelijk te maken. Ook in Nederland wordt er steeds meer aandacht gegeven aan kinderen die gepest worden en in veel Europese landen, Rusland voorop is homoseksualiteit een taboe.

En met succes, zelfs uit sommige Oost Europese landen kreeg deze inzending punten, en 12 keer de maximale 12 punten, waaronder ook uit Nederland. Als deze overwinning mensen die gepest worden of gediscrimineerd een hart onder de riem kan steken is dat natuurlijk prachtig, als voormalig gepeste weet ik hoe naar het kan zijn. Volgend jaar voor het 60e Eurovisie Songfestival reizen we dus af naar Wenen.

Nederland deed het dit jaar ook niet slecht, Waylon en Ilse eindigden als tweede achter Oostenrijk, dat was voor het eerst in het 59 jarig bestaan van het festival dat Nederland een 2e plaats behaalde, en dat is een geweldige prestatie, zeker omdat het een vrij kleurloos liedje was, maar tijdens het festival heel goed gezongen en in beeld gebracht. Ilse en Waylon hebben wat ze beoogden, een Europese carrière in het verschiet. Als Nederland deze tendens doorzet, dan zouden we zomaar weer eens kunnen winnen, en dat mag best wel weer eens, de laatste keer was in 1975.

Conchita in Kopenhagen

Conchita tijdens de finale

Thomas Neuwirth zonder baard





Reacties

Deze blogs zijn de afgelopen 30 dagen het meeste gelezen:

De reünie

Cultureel erfgoed

Uit de kast

Kaarsverlicht diner

Hendrik Groen

In Memoriam: Gert Timmerman