Posts

Posts uit juni, 2017 weergeven

Showcase Codarts: De kers op de taart van het theaterseizoen

Afbeelding
Als het theaterseizoen is afgelopen is er altijd nog een geweldig toetje, de studenten van Codarts Rotterdam geven dan hun jaarlijkse Showcase in het Luxor Theater in Rotterdam. Ik ga er al een paar jaar heen, en gisteren zag ik de negen 4e jaars, Britt, Caitlin, Keoni, Martijn, Melanie, Roelof, Safiera, Vivian en Yoshua voor wie dit hun afstudeervoorstelling was. Het leuke is dat ik deze talenten, want dat zijn het, dus al een paar jaar heb kunnen zien in deze voorstelling, want naast de 4e jaars doen de 3e en 2e jaars ook mee.

Het was weer een voorstelling van topniveau van "Total Eclipse Of The Heart", gezongen vanaf een driewieler tot een bijzonder bewerkte versie van Jenny Arean's lijflied "Zing Dan". Van het vocale hoogstandje "Quintet" uit "West Side Story" tot een heel bijzondere vertolking van een ABBA-medley, waarbij de nadruk lag op de perfecte vocale harmonieën. Dat was wat deze keer duidelijk de boventoon voerde, de vocalen, of …

Renter chez eux

Afbeelding
Het vliegveld Charles de Gaulle ligt zo'n 25 kilometer van Parijs, maar tijdens onze metroritjes hadden we ontdekt dat er een kaartje voor €10,- te koop was waarmee je vanaf metrostation Cluny la Sorbonne kon overstappen op de trein naar het vliegveld. Na het afscheidsdrankje in het hotel was ik op mezelf aangewezen, maar reizen met de metro in Parijs is weinig anders dan reizen met de metro in Londen, gewoon goed de bordjes volgen. Het was nog een aardige ondergrondse wandeling van metrostation naar het perron waar de trein stopte, en ik zag dat deze er snel aan zou komen, dus even de pas erin. Ik had niet zoveel tijd om goed op te letten, dus toen de trein aankwam vroeg ik aan iemand of deze naar het vliegveld ging en daar werd bevestigend op geantwoord. Eenmaal in de trein zag ik bij de aanwijzingen op het perron dat deze trein een andere eindbestemming had, dus ik vroeg het nog maar eens, en toen werd er nee geschud. Ik kon nog net op tijd uit de trein springen, die naar het v…

Partir c'est mourir un peu

Afbeelding
Maandag had ik dus nog een hele dag in Parijs, omdat Robert mijn vlucht had omgeboekt naar 's avonds acht uur. Hij zelf zou 's morgens een lecture geven dus had ik met Fernando afgesproken om om tien uur op hun kamer mijn valiezen te zetten en dan samen te gaan ontbijten, om vervolgens naar De Boom te gaan op het Île de la Cité, en verder maar een beetje kijken wat de dag ons zou brengen. Verrassing toen bleek dat Robert zijn lecture had afgezegd en dus gezellig met ons de dag kon doorbrengen. Deze keer ontbeten we wel in het hotel, er was namelijk geen rij.

Aan De Boom oftewel mon arbre zit een klein verhaal vast welke ik al lang geleden in een blog heb verteld. Ik dacht er dit tripje wel aan, maar meende er geen tijd voor te hebben, maar nu er zomaar een extra dag aan was toegevoegd heb ik het verhaal verteld aan Robbie en Fernando en er was geen twijfel mogelijk, we gingen naar het Île de la Cité. Met de metro naar het dichts bijzijnde station gegaan, en ik maakte dezelfde …

Une journée ensoleillée pleine de plaisir

Afbeelding
Na heerlijk geslapen te hebben zag ik zondagochtend vanuit mijn hotelkamerraam dat Parijs baadde in het zonlicht, de dag had er zin in, en ik ook. Na het douchen op weg naar het ontbijt, maar daar stond een rij, en Robert doet geen rijen, zoals Fernando het zei en dus al verwachtte, zodat we op weg gingen om ergens anders ons ontbijtje te eten. Dat vonden we na een kleine en leuke wandeling. Het Franse ontbijt stelt an sich niet zo heel veel voor, maar de baguettes, croissants en ook de boter zijn altijd heerlijk. Daarna weer teruggegaan naar het hotel want Fernando en ik wilden onze zonnebrillen halen, om vervolgens met de metro op weg te gaan. Robert die regelmatig in Parijs komt was onze akela. We gingen koffie drinken in het prachtige Jardin du Luxembourg, wat ik nog wel kende van 19 jaar geleden. Robert wist dat er een vijver was waar je met kleine bootjes kon varen, Fernando rende als een echte kapitein de vijver rond om zijn bootje varende te houden. Het leuke is dat het niet …

Amis à Paris

Helemaal gewend om per vliegtuig naar Parijs te gaan i.p.v. met de Thalys. Tijd uitgezocht wanneer ik met de trein naar Schiphol zou moeten, zitplaats aangepast, boardingpas uitgedraaid. Komt op zaterdagochtend een berichtje van Robert dat hij de vlucht heeft omgeboekt, zodat we ongeveer tegelijk aankomen in Parijs. Vlekken. Gelukkig later en niet eerder. Dus opnieuw alles weer uitgezocht, en op tijd vertrokken. Ik vind het stukje niemandsland tussen de douane en instappen altijd fascinerend, dus wilde daar van genieten, bovendien hou ik niet van haasten.

De beveiliging was een licht erotische ervaring, ze gaan erg grondig te werk bij het fouilleren. Er zijn verloofdes geweest die minder ver zijn gekomen, zeg maar. Ook mijn paraplu werd minutieus bekeken. Na die bijzondere ervaring een bakje koffie en een muffin genomen en genoten van alle mensen om me heen op weg naar ergens. Ondanks mijn piepkleine handbagage, werd deze door het personeel toch uitgezocht om alsnog in het ruim gelade…

Survival

Afbeelding
Het leuke en ook best wel bijzondere aan vriend Robert en mij is dat we totaal verschillende persoonlijkheden zijn. Daar waar ik licht argwanend, gereserveerd en kat uit de boom-kijkerig ben en mezelf het beste voel met een stabiel klein leven zonder al te veel grote veranderingen die ikzelf niet heb geïnitieerd, pakt hij het leven beet schudt het eens flink door elkaar neemt het tussen zijn tanden en walst er mee weg, het af en toe in de lucht gooiend. En toch hebben we een klik, zijn bruisende levenshouding laat mij inzien om de teugels eens te vieren, en mijn aangeboren hang naar rust en onveranderlijkheid laten hem soms een pas op de plaats maken.

Gisteren was er weer een mooi voorbeeld van. Maandag had ik van hem vernomen dat we elkaar vandaag in Parijs gaan zien en ik er met de Thalys heen zou gaan. Niemand die mij kent is verbaasd dat ik me even heb ingelezen betreffende het hoe en wat over het reizen met de Thalys, zodat ik ben voorbereid over hoe het één en ander zal gaan. Do…

Boren en bijkletsen

Afbeelding
Dinsdag waren ze nog in Spanje en gisteren kwamen ze met de betonboormachine onder de arm mijn galerij oplopen, vrienden Albert en Nadira. Eerst even een bakje koffie gedronken en hun vakantieverhalen gehoord. De foto's die ze gedeeld hadden gaven al aan dat het een geweldig leuke en mooie vakantie was geweest. Ook mijn belevenissen van de laatste tijd verteld en toen was het tijd voor de missie waarvoor ze waren gekomen, het boren van gaten in de keiharde muren ten einde er wat zaken op te kunnen hangen die uit de woning van mijn moeder gekomen zijn.

Allereerst het bordenrek, daarvoor heb ik sinds eergisteren geleerd van Nadira's moeder dat er zoiets is als een waterpas-app. Een waterpas-app! Het bestaan hiervan maakt dat ik vanaf nu voor alles wat ik nodig heb eerst kijk of er een app van is, ik bedoel als er voor een waterpas een app is, is niets meer onmogelijk qua app. Maar ik moet zeggen het is erg handig, dat ik mijn leven tot nu toe heb geleid zonder is welhaast niet v…

The last time I saw Paris

Afbeelding
"The Last Time I Saw Paris" is een lied van Jerome Kern en Oscar Hammerstein II, het komt uit de film "Lady Be Good" (1940) en werd daarin gezongen door Ann Sothern. In de loop der jaren is het door talloze artiesten in hun repertoire opgenomen, o.a. door Kate Smith, Dean Martin, Eartha Kitt en Connie Francis. Het is ook een film (1954) met in de hoofdrollen Elizabeth Taylor, Van Johnson, Donna Reed, Eva Gabor en Roger Moore. Ik dacht er aan wanneer het voor mij de laatste keer was dat ik Parijs zag, dat was 19 jaar geleden in 1998, de vorige eeuw dus waarin ik nog met Franse Francs heb betaald. En die gedachte werd gevoed door mijn Canadese vriend Robert.

Robert reist voor zijn werk de wereld over en kondigde eind april aan dat ik het weekend van 24 juni vrij moest houden, waarvoor zei ie niet, dus ik vermoedde dat hij dan in Nederland zou zijn en we wat gezelligs gingen doen. Inmiddels is hij ook getrouwd (op mijn verjaardag, ik kan die datum dus nooit vergeten) …

Tegeltjeswijsheid 250

Afbeelding

Tijdsbestek

Afbeelding
Alle gebeurtenissen vanaf de ziekenhuisopname op 14 maart tot aan het overlijden van mijn moeder op 10 mei heb ik als één geheel 'geparkeerd' en ben enigszins op de automatische piloot alles wat er na een overlijden van een moeder geregeld dient te worden gaan regelen. Ze was daardoor steeds in mijn gedachten, nog steeds voelde ze heel dichtbij. Onlangs gebeurde er iets, en in mijn gedachten keken mijn moeder en ik elkaar betekenisvol aan, omdat wij beiden er altijd dezelfde ideeën over hadden. Deze week is de laatste week waarin wij ons bezig houden met de aardse zaken betreffende haar verscheiden.

Vanochtend zullen mijn zus, diens dochter en ik erbij zijn als de as van mijn moeder zal worden verstrooid. 's Avonds na het eten gaan we alle spullen die de beide kringloopwinkels niet wilden hebben alsmede het door ons verwijderde tapijt langs de stoep zetten voor het grof vuil, die halen het woensdagochtend op. Mijn zus en ik zullen woensdag ook de woning zoals dat heet '…

Betonstad Almere

Afbeelding
Ik heb het al eerder gedaan en ik doe het weer, een lans breken voor Almere. In het begin van dit millennium heb ik mensen leren kennen die in Almere wonen, het zijn dierbare vrienden geworden en toen ik voor het eerst hen in Almere opzocht was ik net zoals vele anderen bevooroordeeld over Almere. Zo'n kunstmatige stad die sinds 1976 uit de grond is gestampt dat kan natuurlijk nooit iets zijn, ik had het schrikbeeld van wat ik de lelijkste stad van Nederland vind, Zoetermeer, voor me. Al bij mijn eerste bezoek verdween mijn vooringenomen mening als sneeuw voor de zon. Waar zij en de andere mensen die ik via hen heb leren kennen in Almere wonen is echt superleuk, heel ruim van opzet, aparte bouw, heel veel groen en natuur, kortom ik was om en heb als slechts incidentele bezoeker van Almere de stad in de loop der jaren meerdere malen verdedigd tegen mensen die net als ik voorheen, vaak zonder er ooit geweest te zijn, de stad bekritiseerden.

Afgelopen weekend was ik er weer, en heb o…

Sorry dat ik besta

Afbeelding
De radio-uitzending van 'Uit De Kast' had gisteren als thema 'Kunst en de liefde'. In mijn  gesproken column heb ik het over homoseksuele liefde in de lichte muziek gehad:

Sorry dat ik besta
Het programma ‘Uit De Kast’ wordt steevast enthousiast door René geopend met de woorden dat het over “liefde in al z’n vormen gaat”, en door de jaren en uitzendingen heen hebben we gemerkt dat dat er nogal wat zijn. Ook kunst kent vele gedaanten, schilderkunst, literatuur, beeldhouwkunst en muziek om er maar een paar te noemen, om het nog maar niet te hebben over wat wel of geen kunst genoemd mag worden en wie dat dan bepaald. Voeg je liefde en kunst samen, zoals in deze uitzending, komen er weer talloze varianten bij waar we qua uitzendingen voorlopig wel mee vooruit zouden kunnen. Ik ga het hebben over de eerste niet verhulde tekenen van homoseksuele liefde in de Nederlandstalige lichte muziek en wat daar zoal omheen hangt.
Op 20 oktober 1977 ging de vierde grote musical van Annie …

Rollend door de goot; De tijd van je leven

Afbeelding
Gisteren met Rick, Chris en Harry afgereisd naar Den Haag voor eerst een klein diner bij Room op het Anna Paulownaplein, waar we helaas niet buiten konden zitten vanwege dat het toch wel wat frisjes was. Maar ons werkelijke doel was het Zeeheldentheater waar de geslaagde studenten Tim van Scheijen en Claire Klinkert hun afstudeervoorstelling voor het eerst gingen spelen voor publiek na enkele weken eerder geslaagd te zijn na deze voorstelling voor de examencommissie te hebben gespeeld.

Tim en Claire hadden we al gezien in een korte voorstelling in december 2015 toen zij nog derdejaars waren. En dat smaakte naar meer. Tim was mij opgevallen en ik had tegen mijn toen nog collega Hans gezegd, die er met zijn vrouw werkt, dat als de examenvoorstellingen er waren we die graag wilden bijwonen, dat was dus gisteren.

Tim beet het spits af met zijn voorstelling "Rollend Door De Goot", de titel was ontleend aan het slotlied wat hij zong "Ik Ben Nou Nog Springlevend" van Fran…

Spiegelnoodgeval

Afbeelding
Alle (reis)spiegeltjes die ik heb gehad zijn allemaal op een zeker moment gebroken, doordat ze zijn gevallen of hebben tijdens de reis in het valies klem gezeten. Als iedere gebroken spiegel zeven jaar ongeluk zou betekenen, zal tot het jaar 2053 rampspoed mij overkomen. Ik dacht dit enige jaren geleden het hoofd geboden te hebben toen ik een (reis)spiegeltje vond met een leren (of wat daar voor doorgaat) mapje eromheen. Goed beschermd kan tegen een stootje, dacht ik, dat breekt niet zomaar!

Enkele weken geleden brak ie in stukken toen ie uit mijn handen viel, weer zeven jaar ongeluk op de teller erbij, en ik had geen spiegeltje meer. Geen nood, de scherven eruit gehaald en ik ging op pad om een nieuw spiegeltje te kopen voor in het mapje, omdat ik er wel heel erg lang mee heb gedaan eer ie kapot ging. Maar nergens kan ik een doodgewoon los spiegeltje kopen van 12 bij 16 centimeter!

Inmiddels ben ik bewust van de kracht en macht van social media, dus wie weet waar ik een los spiegeltj…

Het motorblok wat maar niet starten wil

Afbeelding
Omdat ik de laatste tijd wat andere zaken aan mijn hoofd had, heb ik me niet zo heel erg druk gemaakt over het moeizaam vormen van een regering in een op zich niet zo heel belangrijk klein land. Dat ik zelf, naar volle tevredenheid, in dat land woon doet daar niets aan af. De hele operette gaf mij zo nu en dan wel wat verstrooiing vanwege de beschamende en soms ronduit lachwekkende manier waarop e.e.a. in zijn werk ging en nog steeds gaat. Het hele gedoe heeft meerdere raakvlakken met het programma "Het Geheime Leven Van Vierjarigen", waarin met een verborgen camera wordt gekeken hoe kinderen van 4 jaar met elkaar omgaan en hoe zij probleempjes met elkaar oplossen.

Allereerst was er de structureel verongelijkte en altijd boze Geertje, waar de anderen niet mee wilden spelen. Markje was de laatste die dat ook verkondigde. Je kunt heel veel van Markje zeggen, maar slim is ie wel. In den beginne sloot hij niemand uit, maar hij zag ook wel in dat het maatschappelijk gewenst was o…

Nutteloze weetjes

Afbeelding
10.700 Nederlanders zijn jarig op 29 februari.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Er is een walvis die bekend staat als ''s wereld's eenzaamste walvis'. De frequentie
van het geluid dat hij maakt om andere walvissen te roepen is onmogelijk door
andere walvissen te horen, en daardoor krijgt hij ook geen respons.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
De 15e President van de Verenigde Staten, James Buchanan was zeer tegen
slavernij, maar hij was van mening dat het houden van slaven werd beschermd door
de grondwet. Om die reden kocht hij voortdurend slaven met zijn eigen geld om
ze vervolgens vrij te laten.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Elk jaar groeien er wereldwijd miljoenen bomen omdat eekhoorntjes
vergeten waar ze hun nootjes hebben begraven.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Studenten aan Christ's Hospital School in Engeland dragen nog steeds hetzelfde
unifor…

Herinnert U zich deze nog? #107

Afbeelding
INTAFERON "STEAMHAMMER SAM" 1984 Aantal weken: 4 Hoogste positie: 30

Het duo Intaferon bestond uit Simon Fellowes en Simon Gillham, en heeft slechts één jaar bestaan waarin ze drie singles opnamen. Toen dit "Steamhammer Sam" uitkwam vond ik het meteen een geweldig nummer, mede vanwege de videoclip met de bekende Britse acteur Jack Watson in de rol van de betreurde Sam. Het singletje kwam uit op het hoogtepunt van de problemen in de staalindustrie in Engeland.
Simon Fellowes heeft na Interferon nog twee albums gemaakt onder de naam Simon F, en is sinds 2013 auteur en heeft drie romans gepubliceerd. Simon Gillham heeft een BA en MA in filosofie behaald en een PhD over Nietzsche, en is nu een philosophy lecturer. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en in 2015 heeft hij een band gevormd, Used To, waarvan een aantal singles zijn uitgebracht.

Heilige Theresia

Afbeelding
Het voordeel van de kieskeurige kringloopwinkels die eerst de dingen aanwijzen die ze zeker niet mee gaan nemen, is dat je nog eens na kunt denken over het door hen niet gewenste wat is blijven staan. Want ja, ook kringloopwinkel 2, die telefonisch de keiharde belofte deed álles mee te zullen nemen, deed overkomen dat het een gunst was dat ze überhaupt spullen meenamen en lieten dus ook weer dingen staan. Maar dat is vanaf nu water onder de brug. De rest wordt volgende week opgehaald door het grof vuil, en ik heb na de schemerlamp vorige week nóg een item uit de inboedel uiteindelijk mee naar huis genomen: het enigszins gehavende beeld van de Heilige Theresia.

Mijn opa had vroeger een besteldienst, dat is een soort verhuisbedrijf, maar wat kleinschaliger, het was een eenmansbedrijfje en hij deed alles op de bakfiets. Tot over de 80 fietste hij op zijn bakfiets door Den Haag. Hij was een lokale bekendheid omdat hij kriskras overal doorheen fietste en zich niet zo bezighield met trivial…

Tijdloos

Afbeelding
Sinds twee weken bezoek ik verborgen dorpen in Groot Brittannië. Iedere werkdag van 19.00 tot 20.00 uur op Nederland 1, of hoe het het nu ook maar weer...NPO 1. Aankomende week nog drie keer, dan houdt het op. In de leader wordt steeds verteld dat er zo'n 10.000 dorpen en dorpjes zijn in Groot Brittannië, dus lang niet alles is te zien geweest. Maar wat een heerlijk programma, en wat is het er mooi met al die lokale gebruiken en wetenswaardigheden in de dorpen waar de tijd lijkt te hebben stil gestaan.

Wat een grote pre van het programma, "Hidden Villages" is, is dat het wordt gepresenteerd door Penelope Keith, de nu 77 jarige actrice die in haar thuisland een zeer grote bekendheid geniet, en die ik eigenlijk enkel ken van de geweldige tv serie die heeft gelopen van 1979 t/m 1981, "To The Manor Born", waarin ze een soort Hyacinth Bucket avant la lettre speelde. En Penelope is wat je noemt een tijdloze vrouw, ze ziet er nog exact zo uit als toen ze in die serie …

Juf Arita: Een open brief

Afbeelding
Vandaag sta ik mijn dagelijkse blog af aan juf Arita Dekker. Ze was op schoolreisje met haar klas naar Wildlands. Ik weet nog dat toen ik op de lagere school zat het schoolreisje één van de hoogtepunten van het schooljaar was, waar je je wekenlang op verheugde. Ik denk dat dat voor de kinderen van nu niet anders zal zijn. Dit is wat juf Arita en haar leerlingen, één in het bijzonder, meemaakten, en ze heeft besloten het in een open brief met ons te delen. Ik hoop dat ze het goed vindt dat ik het op deze manier deel, omdat ik het een heel belangrijk verhaal vind.

"Hallo oudere mevrouw met zwart jasje en kort blond haar vanmiddag in Wildlands Emmen, op de route naar de safari-bus, mag ik even uw aandacht? Eén van mijn leerlingen, 9 jaar oud, liep vrolijk langs u en toen maakte u opmerkingen over haar uiterlijk. Ze was te dik, had een buikje, snoepte te veel...  Het gevolg: een huilend meisje en 17 geschokte klasgenoten. Haar schoolreisje was verpest, zei ze.  Weet u, mevrouw, het schoo…

Opruimdag

Afbeelding
Simultaan met het uitzoeken en opruimen van de spullen van mijn moeder, is er bij mijzelf ook het één en ander gaande. Op handen is de renovatie van de bergingen, volgens de laatste berichten ergens in augustus, maar daarvoor was er vanaf gisteravond 19.00 uur tot vandaag 14.30 al een opruimdag in het leven geroepen om alles wat je niet meer gebruikt uit de bergingen te halen en op de daarvoor aangewezen plek als grof vuil aan de gemeente aan te bieden, die komen vandaag na 14.30 alles ophalen.

De aangewezen plek was voor mijn appartementengebouw, waar zich, fijn dichtbij, ook mijn berging bevindt. 19.00 uur dus, maar reeds om 18.30 was er al een familie driftig bezig de met afzetlint afgezette locatie te vullen. Wat zijn dat voor mensen, die dat nét even eerder doen dan afgesproken? Nodeloos te zeggen dat zij de meeste rommel hadden weg te doen. Tegen de tijd dat ik me er naartoe begaf, na het journaal om 20.30, was het een drukte van belang. Buren liepen af en aan met uiteenlopende …

Er ging me een lichtje op

Afbeelding
Soms heb je tweede gedachten over dingen. Doordat de mensen van kringloopwinkel 1 niet alle spullen mee wilden nemen uit het huis van mijn moeder, is kringloopwinkel 2 benaderd en zij komen vandaag en hebben beloofd alles mee te nemen wat er nog staat, zodat wij kunnen beginnen met het verwijderen van de vloerbedekking om vervolgens het huis 'bezemschoon' weer aan de woningbouw over te dragen.

Ik mijmerde een beetje over de spullen die blijkbaar niet goed genoeg waren voor een tweede leven. Ook de staande lamp kwam in mijn gedachten, hij stond bij mijn moeder een beetje verscholen achter de eettafel, en ze had 'm nooit aan, er zat zelfs geen lampje in. "Wil jij die lamp echt niet?" had mijn zus eerder gevraagd. Ik had een staande lamp en zou niet weten waar deze neer te zetten. Tijdens het mijmeren werd die lamp steeds meer iets waarvan ik toch vond dat ie in mijn interieur zou passen. Zondag ben ik de lamp gaan halen en vertelde tegen mijn zus dat ik toch wilde …

In Memoriam: Sandra Reemer

Afbeelding
Omdat ik nooit naar showbizznieuwsprogramma's kijk en de zogenaamde 'roddelbladen' niet lees wist ik niet dat Sandra Reemer begin dit jaar met borstkanker was gediagnosticeerd. Haar overlijden gisteren op de veel te jonge leeftijd van 66 jaar kwam bij mij dan ook als een mokerslag aan. Een mokerslag ja. Ik weet ook niet waarom, maar ik had gevoelsmatig 'iets' met Sandra, niet precies uit te leggen wat, maar dat heb je wel meer met gevoel.

Haar (muzikale) carrière is met mijn jeugd verweven. Haar eerste bekendheid als kindsterretje begin jaren 60 heb ik niet meegemaakt, ik stapte in bij de uitermate succesvolle periode, ook internationaal, die ze samen met Dries Holten had als Sandra & Andres. In 1972 behaalden zij een 4e plaats op het Eurovisie Songfestival met het vrolijke 'Als Het Om De Liefde Gaat'. In 1976 doet ze als soloartiest weer mee, dat was tevens mijn eerste songfestival. En in 1979 doet ze nogmaals mee onder de naam Xandra. Xandra is haar e…