Posts

Posts uit januari, 2018 weergeven

Call me by your name

Afbeelding
Vrijdag ben ik met vrienden Rick en Chris naar de film 'Call Me By Your Name' geweest. Een wonderschone verfilming van het boek van André Aciman. Het speelt zich af in Italië in 1983, waar professor Perlman, een archeoloog, met zijn vrouw en 17 jarige zoon Elio de zomer doorbrengt in een vakantiehuis. Op een zeker moment arriveert de 24 jarige promovendus Oliver die zich bij hen voegt, en langzaam bloeit er een innige band tussen Elio en Oliver op, ze worden verliefd.

Wat een fantastische verfilming van dit verhaal wat in het boek in retrospectief is geschreven, maar de regisseur, Luca Guadagnino, heeft dat gegeven losgelaten en het echt in 1983 gesitueerd. Het heeft het verhaal zichtbaar goed gedaan, je waant je met de meer dan prachtige filmische sfeerbeelden van de omgeving zonder internet, mobiele telefoons, e.d. écht in begin tachtiger jaren met ook de muziek uit die tijd. Er worden nog briefjes geschreven naar elkaar en men moet daadwerkelijk er op uit om elkaar te zien.

De roze rimpel

Afbeelding
Deze column zal ik vandaag voorlezen in het programma 'Uit De Kast' van radio Capelle, dit is ook de link waar de uitzending later op terug is te luisteren. Ook zal de column gepubliceerd worden op de website van 'Roze Golf' van RTV Oost

De maatschappij richt zich voornamelijk op de jonge mensen, wie de jeugd heeft, heeft immers de toekomst. Daar kun je van alles van vinden, maar dat neemt het feit niet weg dat het nu eenmaal zo is. Ik merk het zelf als beginnend bejaarde ook. Bijna twee jaar geleden is het bedrijf waar ik 35 jaar werkzaam was failliet gegaan, en sindsdien probeer ik als uitkeringsgerechtigde vijftig plusser weer aan het werk te komen. Op mijn sollicitaties krijg ik steevast het antwoord dat ik ‘niet in het profiel pas’, dat is vakjargon voor ‘we vinden u te oud’. De regering wil dat iedereen tot ergens tegen de 70 doorwerkt, maar in de praktijk zijn de meeste werkgevers niet genegen om ouderen in dienst te nemen om verschillende aannames die ze over …

Stand-up physician

Afbeelding
Ik zette de tv aan en viel in een programma waarin een Amerikaanse stand-up comedian verkondigde dat Donald Trump geestelijk heel scherp en erg fit is. Ik meende te begrijpen dat hij zich posteerde als de lijfarts van de president. Het was een typische Amerikaan met een iets te wit porseleinen Gerard Joling gebit die enigszins overacteerde, maar deze uitspraak alleen al bezorgde me een glimlach, omdat iedereen van het begin af aan al kon zien en merken dat er meerdere schroefjes loszitten in het megalomane hoofd van de president van Amerika, maar dat maakte deze opmerking van een zogenaamde lijfarts juist zo leuk.

'Is ie wel fit genoeg voor dit ambt?' vroeg iemand uit het publiek. Met een ingestudeerd ernstig gezicht zei de acteur dat dat zeker zo was, voor dit termijn sowieso en hij dacht zelfs ook voor een volgende termijn. Ik lachte nu hardop. Weer een vraag uit het publiek: 'Hoe kan iemand die nooit sport, veel te dik is, junkfood eet en cola drinkt zo fit zijn volgens…

What's in a name?

Afbeelding
Je zou toch in de Jan Pieterszoon Coenstraat wonen. Om je dood te schamen, om nog maar niet te spreken dat je je huis aan de straatstenen niet meer kwijt kunt, mocht je er uit louter historisch besef niet meer willen wonen. En zo zijn er nog wel meer straatnamen, scholen, tunnels en bruggen naar historische figuren genoemd wiens heldendaden ooit werden geroemd, maar die in het licht van de huidige tijd worden gezien als ordinaire moordenaars en slavenhandelaren. Er staan zelfs hier en daar nog beelden van hen in den lande! Ontoelaatbaar, vindt een kleine groep activisten, die namen en beelden moeten resoluut uit het straatbeeld verdwijnen, te veel eer voor zulke bandieten. Het is niet iets Nederlands, in andere landen is die roep er ook.

Het is weer iets waar ik niet zo veel van vind, behalve dat als er wordt besloten die namen weg te moffelen je ook een stuk geschiedenis van Nederland onderbelicht. Juist die, laten we zeggen, zwarte bladzijden uit de geschiedenis waar diezelfde activ…

Fire!

Afbeelding
Ik ontving een schrijven dat er binnenkort aan mijn voordeur een geüniformeerde brandweerman zich zal melden. Nu ken ik films die zo beginnen, maar dit zal niet zo'n bezoek zijn, althans dat kan ik niet uit de brief opmaken. Bijzonder is wel dat er geen datum in staat, maar 'De brandweer komt vanzelf bij u in het woongebouw voor de woningcheck'. Verder staat gemeld dat de man in uniform is en zich kan zich legitimeren.

Hij komt vanwege het feit dat de Brandweer Rotterdam-Rijnmond en de woningbouwvereniging gezamenlijk de campagne "Veilig Wonen" zijn gestart. De brandweer komt langs om samen met mij te gaan kijken hoe mijn woning tegen brand is beveiligd. Wordt de elektra veilig gebruikt? Wat is de vluchtroute? Staan daar spullen in de weg? Daarnaast krijgen we naast het advies en de controle ook twee rookmelders die de man zal ophangen. Die mag ik nooit uitschakelen, zo staat te lezen. De batterij gaat 10 jaar mee, dus hoef ik die nooit zelf te vervangen, lees ik…

Tegeltjeswijsheid 271

Afbeelding

Spiritus

Afbeelding
Wat heb ik een geweldige ontdekking gedaan gisteren op zo'n doordeweekse zondagavond. Er werd op NPO 3 een registratie uitgezonden van de theatershow van Eva Crutzen, "Spiritus". Ik zeg ontdekking, omdat ik Eva niet kende. Ze is actrice, zangeres en dus cabaretière. Ze heeft in wat series gespeeld en was verbonden aan het radioprogramma "Spijkers Met Koppen". "Spiritus" is haar tweede theaterprogramma. In het seizoen 2014-2015 was ze te zien in het theater met de voorstelling "Bankzitten". Het seizoen erna dus met de voorstelling welke gisteren op tv te zien was. Deze was in 2016 genomineerd voor de Neerlands Hoop, de prijs voor 'de meest belovende theatermaker(s) met het grootste toekomstperspectief.'

En zeer terecht! Wat een geweldige show! Ik heb onderhand toch heel wat cabaret gezien in de loop der jaren, maar wat Eva doet is zo verfrissend en razend knap gevonden, dat ik op het puntje van mijn stoel zat. Ik heb gelachen en soms …

Pleur op

Afbeelding
Ook zo gelachen om die persconferentie van Pieter Hoekstra afgelopen woensdag? Hij was even vergeten dat het er hier iets anders aan toegaat dan in de Verenigde Staten, waar hij vanuit Nederland geëmigreerd, vanaf 3 jarige leeftijd woont. Al in juli 2017 werd bekend gemaakt dat hij zou worden voorgedragen als ambassadeur van de Verenigde Staten in Nederland, en op 11 december van dat jaar werd hij ingezworen.

Zijn reputatie was hem al vooruit gereisd. Hij is een ultra conservatief republikein, actief in die enge Tea Party-beweging en vanzelfsprekend voorstander van het inreisverbod van zijn oranje vriend Donald. Hij verkondigd regelmatig onwaarheden over de islam, is tegen het homohuwelijk, tegen abortus en voor de doodstraf. Over Nederland heeft hij gezegd dat er door de islamitische beweging in Europa chaos heerst in Nederland, dat er auto's en politici worden verbrand en er no-go zones zijn.
Geconfronteerd met deze uitspraken, die op beeld en geluid zijn vastgelegd, op 22 decem…

Toen en Nu: Betty Vermeulen en Marianne Wolsink

Afbeelding
Een jaar na hun overwinning op het Eurovisie Songfestival verlaat zangeres Getty Kaspers de groep Teach In. Zij wordt opgevolgd door Betty Vermeulen en Marianne Wolsink. Drie jaar lang scoren ze hits met o.a. "Upside Down", "Dear John" en "Greenpeace". In 1979 valt de groep uiteen, en Marianne vormt kortstondig met Marga Bult het duo Tulip. Betty en Koos Versteeg van Teach In verzamelen nieuwe mensen om zich heen en nemen in Manchester een album op. Het klinkt heel anders dan Teach In, veel volwassener en meer pop. Maar de platenmaatschappij staat er op dat ze de naam Teach In blijven voeren. Het wordt geen succes. De twee singles die de nieuwe formatie uitbrengt zetten geen zoden aan de dijk, zodat er wordt afgezien om het album uit te brengen. Het doek valt voor de groep.

Betty gaat in het theater werken in producties van Joop van den Ende. In "Les Misérables", "Cyrano" en "Sweeney Todd" zit ze in het ensemble. Ze verlegt h…

Weemoedig afscheid

Afbeelding
Toegegeven, ik gebruikte 'm de laatste jaren ook niet meer, maar het feit dat iets fundamenteels uit de tijd dat ik opgroeide en nog lang daarna gaat verdwijnen vervult me toch met weemoed. Noem me maar een oude sentimentele dwaas, maakt me niet uit.

De eerste telefoongids verscheen in 1881 en bevatte slechts 49 adressen en telefoonnummers. Hij werd ook niet bij de mensen thuis bezorgd, maar lag ter inzage bij de eerste telefooncentrale van ons land. In 1913 waren er al zo'n 75.000 aansluitingen en konden telefoongidsen op postkantoren door het hele land worden ingezien. Met steeds meer telefoonaansluitingen leidde het ertoe dat de PTT gratis telefoongidsen huis aan huis gingen verspreiden. Vanaf 2008 ging de telefoongids samen met de Gouden Gids, en eind dit jaar worden de allerlaatste gidsen verspreid. Het einde van een tijdperk. Maar tegelijkertijd goed voor het milieu. Ook in andere Europese landen verdwijnen de telefoongidsen.

Ik kan mij als kind niet anders herinneren da…

Papadag

Afbeelding
Nee, deze blog gaat niet over het feit dat papadag na genderneutraal is gekozen tot het irritantste woord van het jaar 2017, maar over de serie 'Papadag' waarvan gisteren het laatste deel is uitgezonden op NPO 3.

Ik heb ervan genoten. In 8 afleveringen volgden we het wel een wee van 6 mannen die elkaar min of meer bij toeval ontmoeten in het park met hun kinderen. Het zijn totaal verschillende mannen, maar toch ontstaat er een hechte vriendschap. Louis (Hajo Bruins) zogenaamde 'tweede leg'-vader, Bouzian (Hassan Salah Slaby) DJ die plots alleen staat voor de zorg van zijn zoontje, Ronnie (Ruben van der Meer) getrouwd met 2 kinderen, maar geveld door een burn out, Martijn (Guido Pollemans) heeft met zijn vrouw een zoontje geadopteerd en slaat erg door in het vaderschap en Sadiq (George Tobal) en Thijs (David Lucieer) een gaykoppel met een kinderwens.

Na de ontmoeting in het park maken de mannen een what's app groep aan, en ontmoeten elkaar iedere week met de kindere…

Ha Tee Cee

Afbeelding
De batterij van mijn telefoontje is sneller leeg dan gebruikelijk. Nu is ie dan al op een voor een smartphone respectabele leeftijd van ruim 4 jaar, dus zou ie eigenlijk vervangen moeten worden voor een andere, maar ik heb dat niet zo graag. Ik weet dat er mensen zijn die de dagen op de kalender afstrepen als er een release van een nieuw model aan zit te komen, de nacht ervoor er niet van kunnen slapen en ruim voor winkelopenstelling al voor de deur gaan staan, maar ik hecht erg aan mijn vertrouwde telefoon, en ik geef toe, ik heb angst voor een nieuw apparaat waarvan ik weet dat ik 90% van wat ie allemaal kan niet zal gaan gebruiken.

Ik heb natuurlijk wel gekeken. Vanaf mijn eerste smartphone heb ik een HTC, en dat merk blijf ik vanzelfsprekend angstvallig trouw. Ik zag dat er een nieuwe is of aankomt HTC U11+, maar halverwege het doornemen van wat ie allemaal kan merkte ik dat ik langzaam met mijn duim in m'n mond in de foetushouding ging liggen. Ik meende zelfs te lezen dat ie …

Van de stamppot gerukt

Afbeelding
Stamppotten zijn volgens mij echt Nederlandse kost, een stevige no nonsense maaltijd van aardappelen gestampt met (winter)groente en eventueel worst, draadjesvlees of een bal gehakt erbij, en voor de liefhebber (vette) jus. Ik denk dat het z'n oorsprong vindt in het boerenleven van vroeger waarin er ook in de winter hard werd gewerkt en een stevige maaltijd nodig en goed was.

Zelf vind ik hutspot (peen en uien) de lekkerste, en eigenlijk de enige die ik wel eens eet. Als BA'er ga ik natuurlijk niet zelf aan de stamp, dan heb je een enorme pan en eet je het tot vervelens toe. Gelukkig heeft supermarkt Lidl een goede variant, kant en klaar, met grove stukken wortel en aardappel erin en zelfs vlees. Ik doe er twee keer mee. Kant en klaar-stampotten van andere merken vind ik net babyvoeding.

Maar zelfgemaakt blijft natuurlijk altijd het lekkerste, en zo heeft Lidl nu verse stampotten voor de bewust of onbewust alleenstaande in 6 verschillende varianten. En ze pakken door! Variatie…

In Memoriam: France Gall

Afbeelding
France Gall was al een tienerster toen ze in 1965 voor Luxemburg naar het Eurovisie Songfestival ging met het vrolijke door Serge Gainsbourg geschreven "Poupée De Cire Poupée De Son". Het orkest, wat er destijds nog een belangrijk aandeel in had, vond het unaniem helemaal niets, omdat het lied totaal niet paste in wat in die dagen de stijl van het festival was. Bovendien zong France nogal vals, kijk de opnames er maar van terug, maar toch won ze het het festival. Het verhaal gaat dat de Britse kandidate Kathy Kirby zo overtuigd was dat zij zelf ging winnen (ze werd 2e) dat ze France achter de schermen een klap heeft gegeven. Het lied werd in verschillende talen uitgebracht en een grote hit. Later in haar carrière distantieerde France zich van het festival en haar samenwerking met Serge, en heeft ze het nooit meer willen zingen.

France had relaties met o.a. Julien Clerc en Claude François, die na de beëindiging van hun relatie "Comme d'Habitude" schreef wat over…

Sons of bitches

Afbeelding
Tot voor kort had ik nog nooit van Sofiana Boussaadia en de term 'kechs' gehoord. Nu ik dat onderhand wel heb, is mijn leven er niet echt door verrijkt. Sofiana is een rapper die onder de artiestennaam Boef opereert, wat meteen al aangeeft waaróm ik hem niet kende. Rapmuziek heb ik niet zo veel, nou eigenlijk helemaal niks, mee. Gechargeerd zijn rappers over het algemeen jonge mannen met een criminele achtergrond die ze al dan niet achter zich hebben gelaten, en daar in hun muziekjes hele ingewikkelde raps over maken met als rode draad 'ik heb het ook niet makkelijk (gehad)'. Hoe ik dat weet ondanks dat ik er niks mee heb? A: Ik ben niet uit de poppenkast gevallen, en B: In het leuke programma van 'Ali B Op Volle Toeren' waar rappers worden gekoppeld aan Nederlandse sterren om vervolgens een eigen versie te maken van elkaars nummers kwam dat steevast naar voren.

Een aantal blogjes geleden had ik al geconstateerd dat het n-woord wel wordt geaccepteerd in Amerika…

Van idee naar column

Afbeelding
Deze column wordt ook gepubliceerd op de website van 'Roze Golf' van RTV Oost


Deze column zal alleen verschijnen op de website van ‘Roze Golf’, en niet, zoals gebruikelijk, worden voorgelezen in het programma ‘Uit De Kast’. Aan de hand van hoe de column voor het programma en het programma zelf eigenlijk tot stand komen zal ik uitleggen hoe dat komt.
Het programma ‘Uit De Kast’ is een live radioprogramma welke, zoals bekend, op de eerste en derde zaterdag van de maand wordt uitgezonden In Capelle aan den IJssel, Zuidplas, Schiedam en Krimpen aan den IJssel. In de regel zijn er twee interviews met gasten, het liefst in de studio maar soms ook telefonisch. Soms een van te voren opgenomen reportage op locatie, en als vast onderdeel dus mijn column. Omdat het live is geeft dat een bepaalde dynamiek aan het programma. Ruim van te voren wordt het onderwerp van die week bedacht en uitgewerkt door de redacteuren. Er wordt contact gelegd met eventuele gasten en naar aanleiding van de in…

Tegeltjeswijsheid 270

Afbeelding

Het Zeikwijf

Afbeelding
Het was 2 januari, net na twaalven in de middag en ik was in de lokale Lidl om boodschappen te doen. De medewerkers waren druk met aanvullen van met name de versafdeling omdat ze op 1 januari natuurlijk niet open waren geweest. Nadat ik mijn briefje had afgewerkt ging ik richting kassa. Het was iets drukker dan normaal, dus waren er 3 mensen voor me in de rij. Geen punt. Daar dacht de klant die achter me aansloot anders over. Ik hoorde een langgerekt 'pfffffff', 'tjongejongejonge' wat diepe zuchten en een net iets te hard 'ze mogen er wel een kassa bij open doen': Het Zeikwijf.

Het Zeikwijf kenmerkt zich door bij een teleurstelling of ergernis dat niet in stilte te verwerken maar zich te uiten op een aandachttrekkende manier om zo medestanders te krijgen. Ze drentelde wat heen en weer, maar bij de andere kassa die open was, was de rij even lang. 'Het is hier altijd hetzelfde' ging ze tegen niemand in het bijzonder verder. 'Maar toch blijf je hier du…

Wie is daar?

Afbeelding
Op de eerste werkdag van het nieuwe jaar had ik meteen al een man in huis. Dat klinkt spannender dan het is. Hij kwam om naar de intercom te kijken vanwege de harde pieptoon die te horen is als iemand heeft aangebeld. Reeds in november officieel doorgegeven, maar een maand daarna was er nog geen actie ondernomen, zodat de bewonersconsulent er wat druk achter ging zetten en ik een afspraak kon maken voor 2 januari.

Hij belde aan beneden, en hoorde meteen wat er loos was. Hij kwam maar niet boven, dus ben ik gaan kijken en hij was in de weer met en grote sleutelbos om in het kastje te komen waar alle bedrading is. Geen enkele sleutel paste, en de bewonersconsulent was er ook niet. Vervolgens is ie mee naar boven gelopen en controleerde hij of het aan mijn huistelefoon lag, dat bleek volgens hem niet zo te zijn, maar hij verving deze maar wel voor de zekerheid. Er hangt nu een white slimline home telephone with infinitely adjustable sound reproduction. Bij het proberen was er nog steeds …

Kameraad Aidan

Afbeelding
De eerste openbaring van dit nieuwe jaar heeft zich al weer, euh..., nou ja, geopenbaard. Ik was ontgoocheld toen ik onder ogen moest zien dat ik de gedroomde onderdaan zou zijn in een totalitair regime. En gezien de richting waar het in steeds meer landen op de wereld heen gaat ook wel enigszins geruststellend. Ik mag dan denken dat ik een vrije geest ben en alles met lichte ironie bekijk, wat in het totalitarisme gemakkelijk uitgelegd zou kunnen worden als ondermijnend, maar diep van binnen blijk ik dus gewoon een willoos onderdeel van de maatschappij.

Kritiekloos en welwillend heb ik jarenlang mijn afval gescheiden, omdat de overheid dit van me vroeg. Papier, glas en plastic in de daarvoor bestemde bakken, en het restafval bij elkaar in de vuilcontainer. En toen ik afgelopen zomer bij het winkelcentrum een 'Blipvert inzamelstation' ontdekte, waar cartridges, batterijen, cd's, spaarlampen, brillen en adapters gescheiden ingeleverd konden worden gaf ik daar zonder na te d…

Hallo 2018

Afbeelding
Na een geweldig leuke silvesteravond in het mondaine Alphen aan den Rijn samen met Rick en Chris bij Harry thuis, voor wie het de eerste Silvester was in in zijn eigen woning sinds hij er ergens in de vorige eeuw is komen wonen, ligt het nieuwe jaar 2018 maagdelijk voor ons. Als de twee voorgaande jaren mij iets hebben geleerd, is het dat het leven je soms een lel om de oren geeft en het onverwachte ineens waarheid blijkt. Dat heeft me de laatste tijd er toe gebracht niet verder dan één week vooruit te kijken. Het geeft zoveel rust. Ik plan indien gewenst of noodzakelijk wel zaken in verderop in het jaar, en onthou dat ook wel vagelijk, maar kom het pas weer tegen als het een week ervoor is.

Voor nu is 2018 voor mij nog een jaar zonder veel grootse plannen. Ik zie wel wat het gaat brengen. Enige zekerheid is dat ik doorga met solliciteren en dat ergens in oktober de WW stopt en ik, indien ik nog geen werkgever bereid heb gevonden mij in dienst te nemen, van uitkeringsgerechtigde bijst…